Mijn land is jou land, lied van Ruth

Ds Chantal Schaap


KB2015.06.01Ek is n vreemde hier
Ek het my land gelos
Ek het jou pad gekruis
Ek het jou spoor gevolg
Jy het gese gaan terug
Moe nie op my vertrou
Maar jy s n deel van my
Wat doen ek sonder jou
En ek weet die toekoms is onseker
En die donker is digby
En ek weet ons wag n lang reis
Reg deur die woestyn
Maar jou land is my land
Jou volk is my volk
Jou taal is my taal
Jouw God is my God
Jou droom is my droom
Jou pad is my pad
Jou toekoms my toekoms
Jou hart in my hart

Een gedeelte uit een lied dat Stef Bos schreef naar aanleiding van het Bijbelboek Ruth. Het idee voor dit lied ontstond tijdens een verblijf in Zuid- Afrika, vandaar dat de tekst in het Afrikaans is ge- schreven. Voor Stef Bos is het lied van Ruth, het lied van de vreemdeling die wil integreren met alle moeilijkheden van dien. Met name de overgave van Ruth heeft hem erg geïnspireerd.

Het Bijbelboek Ruth wordt door de joden gelezen tijdens het wekenfeest, Sjavoeot, voor christenen is dat het Pinksterfeest, de uitstorting van de heili- ge Geest. Van oorsprong is dit een oogstfeest, maar men viert ook dat Mozes de tien geboden heeft ontvangen. Men leest Ruth om het karakter van het oogstfeest te benadrukken. Dit feest staat in het teken van studeren en leren.

Vaak begint rond dit feest de opvoeding van kinderen in het geloof.

Het verhaal van Ruth geeft ons ook iets mee over hoe het is om een vreemdeling te zijn. Ruth moest veel “loslaten”.Zeheeftalleswathaarlief was achtergelaten, haar land, haar taal en cultuur om zich vervolgens aan haar schoonmoeder en haar God vast te houden. Samen een onzekere toekomst tegemoet in een voor haar onbekend, vreemd land, ver weg van haar ouderlijk huis en vertrouwde omgeving.

Ruth is vastberaden om haar schoonmoeder trouw te blijven, maar ook om de God van haar schoonmoeder trouw te blijven en de belofte die ze haar man gedaan heeft door met hem te trouwen. Uit Moab kwam Ruth, alles heeft ze achter moeten laten, haar man was gestorven en zo kwam ze als een vreemdeling in Bethlehem aan.

Ze is zich bewust van het feit dat ze een vreemdeling is, de taal niet spreekt en dat haar toekomst onzeker is, een duister pad waar ze zich op begeeft. Toch is ze vol vertrouwen en gaat de weg die voor haar ligt, de weg waar toe God haar geroepen heeft, want jouw land is mijn land, jouw taal is mijn taal. Jouw God is mijn God en dat overstijgt alle grenzen.

Hoe verschillend de talen die we spreken, hoe anders de landen waar we wonen, hoe moeilijk het soms ook is om elkaar te begrijpen, uiteindelijk zijn we allemaal mensen, kinderen van God. Onze verlangens in het leven verschillen in de kern niet zo heel veel van elkaar: liefde, veiligheid, warmte en aandacht. We kennen allemaal onze angsten en bezorgdheden, onze hoop en onze eindigheid. Zo veel verschillen we niet van elkaar, we zijn allemaal kinderen van één Vader. Dat die gedachte ons mag leiden in de omgang met elkaar!